Van 9 juni tot 9 juli 2007 waren Wim en Wendie in Tanzania, op bezoek bij Jan. Een verslagje en enkele foto's.
Om terug te keren naar deze pagina, gebruik de "back"-toets van uw browser.
De aankomst
Om 16u00 vertrokken we in Gent, we arriveerden pas na de middag, de dag nadien. Jan stond ons op te wachten aan de luchthaven van Kilimanjaro. Wij stonden aan de uitgang, hij aan de ingang. Logisch toch. Na een hartelijke verwelkoming stapten we in de 4x4 waarmee Jan ons naar Arusha zou brengen. Een halve minuut later stapten we weer uit. De jeep was niet aan de praat te krijgen.
Mt. Meru
Op maandag hadden we een afspraak met de Mount Meru. De tweede hoogste berg van Tanzania. Vroeger zelfs de hoogste berg van Afrika, maar de vulkaan ontplofte ooit en is nu een stuk lager dan de nabijgelegen Kilimanjaro.
De klim naar de top begint in het Arusha N.P. In dat park lopen vooral giraffes, buffels en wrattenzwijnen rond. Na enkele minuten stonden we oog in oog met een giraf. De beesten zijn het zo gewoon om toeristen te zien dat ze zelfs niet meer gaan lopen.
Vanop Little Meru, een stuk van de kraterwand dat ongeveer 3800 m hoog is, hadden we een prachtig zicht om de Kilimanjaro. Zoals je ziet is het weer schitterend. Dat komt vooral omdat we hier al boven de wolken zitten.
De derde dag/nacht werden we om 1u 's nachts gewekt. We hadden - vanwege de hoogte en ook wel een beetje de spanning - geen oog dicht gedaan. Na thee en wat koekjes was het tijd voor het grote werk. De sterrenhemel was prachtig. Geen lichtvervuiling, weinig luchtvervuiling en nieuwe maan zorgden ervoor dat we de Zuidelijke sterrenhemel in volle glorie te zien kregen. Niet alleen het Zuiderkruis is een baken in de nacht, ook de melkweg strekte zich boven onze hoofden uit.
Vlak voor zonsopgang zochten we een mooi plekje uit. Normaal moesten we dan al op de top staan, maar omdat onze zaklampen het onderweg begeven hadden, waren we wat achter geraakt op schema. De zon en de Kili speelden de hoofdrol in het prachtige schouwspel dat we mochten aanschouwen.
Helaas waren we er nog niet. Het moeilijkste moest nog komen.
Rond 8u stonden we eindelijk op de top. Zien we er niet ontzettend gelukkig uit?
John, onze gids. Schitterende vent. Hij geeft het tempo aan (pole pole), dwingt je bijna om water te drinken en motiveert je om verder te gaan, ondanks de slopende hoogte.
De Kili.
Safari
Na een weekend welverdiende rust, trokken we op safari.
Myanmara
Baviaan
Dikdik
Serengeti
Gieren
Luipaard
Waarschuwingen in het bush-camp
Luipaard
Secretarisvogel
Welpen
Ngorongoro
Simba camp
Leeuwen
Kori bustard (de zwaarste vliegende vogel)
Tarangire
Baobab, het favoriete eten van olifanten. Die gaan op dergelijke wijze tekeer dat ze zelfs gaten in de duizendjarige bomen maken om de binnenkant op te eten.
Een tros olifanten. Tijd om te wassen, zowel met water als zand, en om de kinderen eten te geven.
Arusha
Na zes dagen zonder douche ben je blij dat je weer eens een stuk zeep ziet. En een toilet waar je op kan zitten. En een bed met een matras.
Na het genot van al deze luxeproducten trekken we dat weekend met Jan naar een kleine vulkaan in de buurt van Arusha. Zakaio, de askari (nachtwaker) van Jan en Morani, de ridgeback, mogen mee.
Een dalla dalla is een minibusje. In België mag je daar met maximum 9+1 persoon in. In Tanzania mag je daar met +1 persoon in (er kan er altijd nog wel eentje bij). Ons persoonlijk record ligt op 26 personen. De eerlijkheid gebiedt ons te vermelden dat er 1 baby bij was.
Usambara Mountains
"I'm queen of the world!"
Het Irente view point in de Usambara Mountains biedt een prachtig zicht om de Masai-vlakte. Wendie zit op de rand van een steile klif, zo'n 1.000 m naar beneden. Er wordt op die plek ook aan parapente en paragliding gedaan.
"Picha! Picha!" De jeugd spoorde ons aan om hun foto (picha = picture in Swahili) te nemen.
Zanzibar
De markt van Stone Town: links de vismarkt, rechts de vleesmarkt, erachter de groentenmarkt. Vreemde genoeg de enige plaats in Stone Town waar je niet voortdurend aangeklampt wordt om iets te kopen.
Op spice-tour kwamen we deze merkwaardige palmboom tegen. Hij is een beetje ziekjes geweest, vandaar de kurkentrekkervorm. Een gezonde palmboom groeit recht omhoog. Op Zanzibar zijn trouwens geen apen, zodat de mensen zelf de boom in kunnen om kokosnoten te plukken.
Tijdens de spice tour brak plots een tropische regenbui uit. Denk aan een douche, zoiets qua intensiteit. Wij vluchtten met de groep onder een afdakje. Op het veldje waren enkele jongentjes aan het voetballen. Met een slappe bal, op blote voeten, in de gietende regen. Schuilen? Waarom? Onze jeugd kan er nog wat van leren.
Terug in Stone Town gingen we o.a. een hapje eten in een restaurantje met zicht op zee. 't Is een keer iets anders dan het troosteloze strand van Oostende.
Een vreemd schouwspel voltrekt zich 's avonds in de haven van Stone Town. De jeugd duikt, springt, spettert en doet onnozel in het water van de haven. Alle kinderen springen van de kaaimuren en ravotten dat het een lieve lust is. Plezierig dat dat is!
En mocht je onderweg nog geen souvenirtje gekocht hebben, geen nood, op Zanzibar vind je misschien nog wel een schilderijtje, een beeldje, een halsketting, een ander beeldje, een armband of een bijna echt maar niet van echt te onderscheiden stuk antiek. Kijken is overal gratis. Mocht je nog twijfelen.
We zijn ook naar het noorden van Zanzibar getrokken. Sneeuwwitte stranden, zand dat in niets lijkt op het zand aan de Belgische kust. Het lijkt meer op bloem dan op zand. Onze hut lag vlak aan het strandje. Enkele mannen waren er een zeilboot aan het bouwen. En af en toe moet dan even gerust worden natuurlijk. Als je een nagel in het hout geklopt hebt bvb.
We speelden mee in de Bounty-reclame.
Arusha
Eenmaal terug in Arusha zat onze reis er bijna op. We brachten nog een bezoek aan het Snake Park op zo'n 30 km van Arusha.
Er zaten ook enkele krokodillen.
Fin
En toen was het tijd om terug naar huis te keren. Maar niet voor we nog een laatste blik op de machtige Kilimanjaro mochten werpen.
